Wensbrief

De Atlas Zeden en Gewoonten van het KOG
bevat tientallen nieuwjaarswensen, zogenaamde wensbrieven of wenskransen,
die door kinderen uit gegoede kringen (meestal meisjes)
werden geschreven voor hun familieleden.

Voor de tekst van hun wensen – vol eerbied en godsvrucht -
gebruikten ze voorbeeldenboeken en ook voor het mooi schrijven van de tekst
bestonden voorbeeldenboeken voor calligrafie of ‘pennetrekkerij’.

Deze wens werd in 1737 geschreven door Geertje Beyaert.
Hij is gericht aan haar oom en tante (‘Waarde Oom ende Meuy’)
en is de oudste nieuwjaarswens in de collectie van het KOG.

Meestal werden de wensen geschreven op papier
met voorgedrukte randen (de ‘kransen’) die dan ingekleurd konden worden.
Geertje heeft extra haar best gedaan:
ook de versiering van haar Nieuwjaarswens heeft ze zelf getekend,
waarschijnlijk naar voorbeelden van prenten of schilderijen.
Bovenaan is iemand een pen aan het snijden (om te calligraferen)
en onderaan heft een vrouw het glas op het nieuwe jaar.